Bu yaz bi guzel bahce mahsulu cileklerimizi yedik.. Kucukler,tipsizler,eksiler ama cok lezzetliler..
Hergun 1 tabak cikiyor,daha cok baba ve oglu tuketiyor..
Maydanozumuz, taze soganimiz, nanemiz,reyhanimiz kendi bahcemizden..Domateslerimiz yolda.. Kesinlikle daha lezzetliler, ama bitivericek diye insan yemeye kiyamiyor
iki gun once basladik Ada’dan konusmaya.. Ismini bi turlu anlayamadi.. Her konusma sonunda “Anne tamam onu anladim da, Ada ne demek?” diye sordu
Adayla ikinci kez gorustuler.. Blogumun bana kazandirdigi baska bir arkadasim Elif’le, biz de sonunda yaklasik 1 sene sonra tekrar gorusebildik..Uzun uzun konustuk, gulduk.. Ne olacak bizim bu desperate housewife halimiz dedik Malesef planlar suya dustu ve hava acik olur, cocuklar bahcede eglenirler derken, sagnak yagis altinda eve kapandik..
Yine gelsinler.. Hem bu sefer haftasonu olsun, babalar da tanissin.. Sabahtan aksama kadar beraber olalim..
Japon dostlarimizla bahar’a bir kez daha (bu kacinci artik :)) merhaba dedik.. Poyraz icin cooook ilginc bigun oldu..Once cok yabanciladi onlari..Degisikligi farketti sonra konustuklarindan bisey anlayamadi, yuzlerine “ne diyosun seeeen?” diye seslendi .. Yine de bi sekilde cabuk isindi..
Bir onceki gece agaclari deviren firtinanin ardindan, yine fazlaca esintili bir barbeku yapildi.. Cok sukur herkes ucsa da yerimde sabit kalabilecek kutlede oldugumdan beni pek sarsti diyemicem Ama aramizdaki Japon koordinatorlerimizden birinin hanimi 7 aylik hamile olup da kurdan gibi olunca, misafiri ruzgara kaptirmamak icin baya telas yaptim yaw benim karnim 4 aylikken o kadardi nerdeyse Dogum fotograflari icin Ayca’yi onerdim, cok heyecanlandilar.. Insallah Agustos ayinda onun sitesinden ufakligi gorebiliris..
Poyraz hayatinda ilk kez bir aksam oturdugu yerde sizdi.. Gozlerini zor acik tutuyordu zaten, baktim uyumus kalmis oturdugu yerde, harikaydi! malesef bir kismi uzerimde oldugundan olayi belgeleyemedim ama bizim icin bir milestone’dur
Gunes de dun aksam cok guzel batti.. Gozun gordugunu aynen yansitmak mumkun degil ama manzara inanilmazdi..
Hem fotografcilik kursuna gitmenin- gidebilmenin- verdigi mutluluk..Hem eve saat 22:00 de yorgun donmenin verdigi uyku hali..Ama ne kadar uyanik kalirsam o kadar iyi benim icin deyip, sakudu sukudu bilgisayar basina gecmek..Bu sirada mideye inen bir tabak kiraz..
Uzerine, google’a , dunyanin en iyi 101 otelinden biri secilen “Elixir Art Hotel” yazip, onume cikan muhtesem mekan yuzunden dibimin dusmesi, bayilmak, sok olmak, orda olmak istemek, sanki deniz kenarinda gibi yuzumun yandigini hissetmek, bu hislerden sonra tatile ne kadar ihtiyacim oldugunu farketmek..
10 yasindan kucuk cocuk kabul edilmedigini okuyup;
“Oglumu istemeyeni, ben hic istemem!” diye, uzanamadigim cigere pis demek..
Yatip uyumaliyim, siz de bu resimlere bakip ic cekmelisiniz..