Yilin son gunu..Saat gece 1:32..Uyku tutmadi, kalktim..Ne garip.. Sanki butun bir yilin bitisi kendimi garip hissettirdi.. belki onumuzdeki yeni yilin neler getiriceni bilememek, arkada kalan bu yil icinde yasadiklarimin yogunlugu..ve hatta bu aksam evli olarak geciricem ilk yilbasi olmasi
Nilay hala ayakta ve internette.. Uyumadigini gorunce yanina girdim ve bilgisayarimi actim, bisiler yazmak icin.. “Inanmiyorum yaa sana, sanki yarin gazeteye yazi yetistirceksin, gece gece kalkip yazdigina inanamiyorum!’ dedi.. Ben de
Bugun bir kez daha anladimki, bi insanin universite yasami ve arkadaslariyla gecirdigi o kisa bikac yil , aslinda hayatinin belki de en guzel gunleri.. bizim nilay.. arkadaslarindan bahsederken gozlerinin ici guluyo, onu hayretle izliyorum desem abartmis olmam.. hatta belki biraz da imreniyorum ve ozluyorum o zamanlarimi.. beraber cikilan gece eglenceleri, gidilen yemekler, garip yerlerde durup dururken cekilmis klasorler dolusu resim,yatakhane maceralari..ne kadar da tanidik.. Acaba herkes ayni seyleri mi yasar? Simdi dusunuyorum da, okulu bitireli neredeyse 7 sene olacak ama hala o gunleri ozluyorum.. Nilay’a bakiyorum ve biz de sunu sunu yapardik ne guzeldi diye geciriyorum icimden..
Nilay arkadaslarini cok seviyo.. Ferah,Ogeday,Murat,Erman,Cem ve Fuyat.. Oyle cok dinliyorum ki sizi, nerdeyse tanidim diyebilirim..Umarim simdi de, sonra da hep beraber olursunuz ve bu resimlerdeki gulen suratlar hic degismezler.. Iyi geceler..

P.S. Resimler arasindaki Jack (Lost) yogun istek uzerine kolaja girmistir..

Resimde işaretli olan benim babam.. Geçen ay ,30 yıldır gitmediği okuluna ziyarete gittik ve tesadüfen okul tarihini gösteren panolardan birinde babamın 1971 yılında çekilmiş bu sınıf resmini gördük.. Büyük tesadüf, güzel bi anı..